Met mijn grotendeels geslaagd winterseizoen komt nog de allergrootste wedstrijd van mijn leven met slecht 420 deelnemers van mijn leeftijd eraan en dat is het Frans kampioenschap veldlopen.
Mijn selectiewedstrijd in Arras had ik al gewonnen ook al was dat niet een parcours dat voor mij is weggelegd. Met 5km in de modder lopen en toch een paar lastige heuvels kon ik in de laatste ronde toch nog een kleine 20 seconden weglopen van een sterke loper die één week later een snelle tijd op de 3000 meter indoor liep.

Ik vertrok met veel enthousiasme naar Tarn. Door het droog en warm weer dat ze één week voor de wedstrijd voorspelde hoopte ik om een kans te maken voor de overwinning. Maar jammer genoeg werd het weerbericht er niet beter op en werd de kans vrij groot op een slijk parcours.
1 dag voor de wedstrijd konden we het parcours gaan verkennen en mijn moed om een podium laat staan de overwinning verdween eerlijk gezegd toch wel een beetje. Aan de positieve kant verdween de druk en stress een beetje wat niet altijd positief is maar voor mijn eerste grote wedstrijd is de kans toch wel groot dat je eerder wat te veel stress zou hebben dan nodig is.
En ik voelde wel werkelijk dat ik meer relaxed was. Ik was zelfs nerveuzer de dag voor de wedstrijd dan de dag zelf.
De dag van de wedstrijd zijn we om kwart na acht vertrokken naar de wedstrijd. Alles verliep top, na mijn opwarming wandelde ik naar de start maar spijtig genoeg had ik beter 5 minuten eerder aan de start gestaan, want ik stond niet genoeg naar voor waardoor ik uiteindelijk op de 2de rij stond. Ondanks dat ik probeerde op de eerste rij te geraken was dit niet gelukt. Ook al was ik 20 minuten voor het startschot aan de start had ik er vroeger moeten zijn. Dit is zeker iets om te verbeteren in de toekomst bij grote wedstrijden als deze.
Dus ik stond op de 2de rij en heb me tijdens de start toch goed breed gemaakt (;
Na de eerste rechte lijn was ik ongeveer 20ste. Maar in de volgende twee en halve km heb ik het te rustig aangepakt. Ik voelde me toch opmerkelijk vermoeider dan bij andere wedstrijden maar ik had moeten weten dat ik niet de enigste was en ik had wat sneller moeten lopen en simpel weg 15-20 seconden harder had moeten lopen in de volgende twee en halve kilometer. Maar, ondanks dat ik het mentaal wat liet zitten, had ik me herpakt in de 2de grote ronden. Met het ingaan van de laatste ronden liep ik ongeveer in 20ste positie en dat is niet waar ik moet en kan eindigen. Dus hielde ik ongeveer 10 lopers in voor de laatste km.
Waar de meeste lopers hun traagste kilometer liepen, liep ik mijn snelste en dan tel ik de 1ste km niet mee. In de laatste km kwam er nog 1 zware klim van 150 meter en van 15%. Maar door die anderhalve snellere kilometer was ik te moe en kon ik geen posities meer opschuiven. Ik eindigde als 11de en finishte net achter een loper die dit seizoen een 800 meter indoor had gelopen in 1’54.

Als je meer van mijn wedstrijd wilt weten kan je mijn YouTube video kijken.
Dus ik was zeker niet als enige loper die beter loopt op snelle parcours die meer naar achter is dan je zou hopen.
Ondanks mijn middelmatige prestatie heb ik veel geleerd zowel strategisch als mentaal.
Het is zoals ze zeggen “je leert meer van te verliezen dan te winnen”.
Ook al heb ik in België een hele sterke concurrent die 3de eindigde op het Frans kampioenschap vind ik het toch spijtig dat ik zowel in België als in Frankrijk niets heb kunnen winnen. Maar als ik realistisch ben, heb ik op beide modderige parcours geen kans om te winnen.
Maar mijn meeste verdopen waren wel geslaagd, zoals mijn favoriete: de Warandeloop in Tilburg. Ik vind het nog altijd ongelofelijk hoe snel ik daar liep. Ik denk dat het deels komt omdat ik zo ontspannen was voor de wedstrijd maar uiteraard ook een hele goede vorm. Ik probeerde het parcoursrecord te lopen en ik kwam uiteindelijk 2 seconden tekort. Maar ik had mentaal totaal geen probleem met een snel tempo te behouden en dat komt vooral omdat ik daar mentaal zo sterk was.
Als laatste wil ik mijn Franse club Halluin Val de lis bedanken voor hun steun bij mijn 2 veldlopen in Frankrijk.





